۱۲ اشتباه مهلک در صدور پرمیت (PTW) و نحوه اجتناب از آن‌ها

مجوزهای شروع کار (Permits-to-Work) ابزارهایی ضروری برای تضمین ایمنی محیط کار از طریق مجاز کردن وظایف خاص و پرخطر هستند. در حالی که هدف آن‌ها روشن است، اشتباهات رایجی وجود دارد که سازمان‌ها ناخواسته هنگام استفاده از این مجوزها مرتکب می‌شوند. در این مقاله، به بررسی پنج مورد از این اشتباهات می‌پردازیم و بینش‌هایی درباره نحوه اجتناب از آن‌ها برای ایجاد یک محیط کاری ایمن‌تر ارائه می‌دهیم.

۱. اطلاعات ناقص در مجوزها

یکی از شایع‌ترین اشتباهات، صدور مجوزهایی با اطلاعات ناقص یا مبهم است. جزئیات ناکافی درباره وظیفه، خطرات احتمالی، اقدامات ایمنی و پرسنل درگیر می‌تواند منجر به سوءتفاهم و خطاهای عملیاتی شود. برای جلوگیری از این امر، اطمینان حاصل کنید که هر مجوز جامع است و تمام اطلاعات لازم برای اجرای ایمن وظیفه را به وضوح بیان می‌کند.

۲. عدم ارزیابی صحیح ریسک

قصور در انجام یک ارزیابی ریسک کامل قبل از صدور مجوز، یک سهل‌انگاری جدی است. هر مجوز باید بر اساس تجزیه و تحلیل جامع خطرات و ریسک‌های احتمالی مرتبط با آن وظیفه باشد. نادیده گرفتن این مرحله می‌تواند منجر به خطرات پیش‌بینی نشده شود و کارگران را در معرض خطر قرار دهد. همیشه ارزیابی ریسک را برای اطلاع‌رسانی به فرآیند مجوز شروع کار در اولویت قرار دهید.

۳. بی‌توجهی به ارتباطات و هماهنگی

مجوزهای شروع کار اغلب شامل چندین طرف از جمله کارگران، سرپرستان و مدیران می‌شود. ناتوانی در برقراری ارتباط موثر میان این ذینفعان می‌تواند منجر به سردرگمی، تاخیر یا حتی حوادث شود. کانال‌های ارتباطی شفاف و مکانیسم‌های هماهنگی ایجاد کنید تا اطمینان حاصل شود که همه در مورد صدور، اجرا و بستن مجوز در یک مسیر مشترک هستند.

۴. نادیده گرفتن تغییر شرایط

محیط‌های کاری پویا هستند و شرایط می‌توانند به سرعت تغییر کنند. تکیه بر مجوزهای قدیمی یا ناتوانی در ارزیابی مجدد مجوزها هنگام تغییر شرایط می‌تواند منجر به موقعیت‌های ناایمن شود. مجوزها را به طور منظم بررسی کرده و در صورت نیاز آن‌ها را به‌روزرسانی کنید تا هرگونه تغییر در محیط کار، تجهیزات یا دستورالعمل‌ها را منعکس کنند.

۵. نادیده گرفتن ارزیابی پس از انجام کار

پس از اتمام یک وظیفه، ضروری است ارزیابی شود که آیا کار طبق برنامه انجام شده است و آیا مشکلات غیرمنتظره‌ای رخ داده است یا خیر. نادیده گرفتن مرحله ارزیابی پس از کار، سازمان‌ها را از بینش‌های ارزشمند درباره اثربخشی سیستم مجوز شروع کار محروم می‌کند. ارزیابی‌های کامل انجام دهید تا هرگونه زمینه برای بهبود را شناسایی کرده و دستورالعمل‌ها را بر همان اساس تنظیم کنید.

۶. عدم مشارکت دادن ذینفعان مربوطه

عدم مشارکت دادن تمام ذینفعان مربوطه در فرآیند مجوز شروع کار می‌تواند منجر به شکاف در درک و اجرا شود. اطمینان حاصل کنید که کارگران، سرپرستان، افسران ایمنی و سایر پرسنل مرتبط به طور فعال در طول فرآیند درگیر هستند. ورودی‌های آن‌ها می‌تواند دقت و اثربخشی مجوزها را افزایش دهد.

۷. آموزش و آگاهی ناکافی

اگر کارگران به اندازه کافی در استفاده از مجوزها آموزش ندیده باشند یا از اهمیت آن‌ها بی‌اطلاع باشند، کل سیستم می‌تواند از هم بپاشد. ارائه آموزش‌های کامل در مورد نحوه پر کردن مجوزها، شناسایی خطرات بالقوه و رعایت پروتکل‌های ایمنی برای موفقیت ضروری است.

۸. استفاده از مجوزهای کلی (Blanket Permits) برای وظایف پیچیده

وظایف پیچیده شامل مراحل متعدد و ریسک‌های متغیر نباید تحت پوشش یک مجوز کلی واحد قرار بگیرند. در عوض، وظیفه را به مراحل مجزا تقسیم کنید که هر کدام مجوز خاص خود را داشته باشند. این کار تضمین می‌کند که ریسک‌ها به صورت جامع‌تر ارزیابی و مدیریت می‌شوند.

۹. عجله در فرآیند تایید مجوز

در عجله برای شروع یک کار، سازمان‌ها ممکن است وسوسه شوند که فرآیند تایید مجوز را تسریع کنند. با این حال، این کار می‌تواند منجر به نادیده گرفتن جزئیات حیاتی شود. یک بازه زمانی معقول برای صدور و تایید مجوز در نظر بگیرید تا امکان ارزیابی و ارتباط مناسب فراهم شود.

۱۰. ناتوانی در بازنگری و اصلاح دستورالعمل‌ها

با گذشت زمان، دستورالعمل‌ها و پروتکل‌ها ممکن است تکامل یابند و بهترین شیوه‌های جدید ظهور کنند. ناتوانی در بازنگری و به‌روزرسانی دوره‌ای دستورالعمل‌های مجوز شروع کار می‌تواند منجر به تداوم شیوه‌های قدیمی شود. به طور منظم دستورالعمل‌های خود را بررسی و اصلاح کنید تا با آخرین استانداردهای ایمنی همسو شوند.

۱۱. درس نگرفتن از موارد “نزدیک به حادثه” و حوادث

اگر یک مورد نزدیک به حادثه (Near Miss) یا یک حادثه رخ دهد، این یک فرصت ارزشمند برای یادگیری و پیشگیری از وقوع موارد مشابه در آینده است. غفلت از تجزیه و تحلیل ریشه‌ای این وقایع و عدم انجام اصلاحات لازم در فرآیند مجوز شروع کار می‌تواند شیوه‌های ناایمن را تداوم بخشد.

۱۲. برخورد با مجوزها به عنوان یک تشریفات اداری

نگاه به مجوزهای شروع کار صرفاً به عنوان تشریفات بوروکراتیک و نه به عنوان ابزارهای ایمنی یکپارچه، می‌تواند منجر به از خود راضی بودن (Complacency) شود. بر اهمیت مجوزها در مدیریت ریسک و پیشگیری از حوادث تاکید کنید تا فرهنگ هوشیاری ترویج یابد.

نتیجه‌گیری

اجتناب از این اشتباهات رایج هنگام استفاده از مجوزهای شروع کار برای حفظ یک محیط کاری ایمن و پیشگیری از حوادث حیاتی است. سازمان‌ها با اطمینان از اینکه مجوزها حاوی اطلاعات کامل هستند، انجام ارزیابی‌های دقیق ریسک، تقویت ارتباطات موثر، سازگاری با شرایط متغیر و انجام ارزیابی‌های پس از کار، می‌توانند شیوه‌های ایمنی خود را بهبود بخشیده و از حوادث احتمالی جلوگیری کنند.

هدف از مجوزهای شروع کار نه تنها مجاز کردن وظایف، بلکه محافظت از کارگران، تجهیزات و محیط زیست است. با اولویت‌بندی دقت، ارتباطات و بهبود مستمر، سازمان‌ها می‌توانند فرهنگ ایمنی ایجاد کنند که اجرای موفقیت‌آمیز وظایف پرخطر را ضمن به حداقل رساندن ریسک‌ها و ارتقای رفاه همه افراد درگیر، تضمین کند.